LUXE AVONTURIER

TEST KAWASAKI VERSYS 1000 SE

De kustweg van Lanzarote is adembenemend. Een prachtig asfaltlint slingert scherp langs de kale, zwarte lavarotsen, waartegen de golven uiteenspatten. De nieuwe Kawasaki Versys 1000 SE zoeft er met zo’n gemak en stabiliteit doorheen, dat ik me helemaal één voel met het landschap.

 

Het rijden met de nieuwe Kawasaki Versys 1000SE is als ademhalen: het gaat vanzelf. De machine zit perfect, de doseerbaarheid van de machtige viercilinder is subtiel, de motor stuurt licht en voelt ook met volle koffers stabiel aan. Daardoor houdt mijn brein ‘processortijd’ over om ook het fantastische landschap van Lanzarote in zich op te nemen. Ik kom langs de zwarte lavarotsen bij Los Hervideros bij de kust, rijd door de kale, gele bergen van het Parque Nacional de Timanfaya in het binnenland en over de door de verzengende zon vermorzelde asfaltwegen tussen de bizarre landerijen. Dit voelt als de vrijheid…

Straatgericht

Het past allemaal bij het doel waarmee het ontwerpteam van Kawasaki ooit is begonnen: een avontuurlijke allroad creëren voor bagage en duopassagier. Een ‘Versatile System’, voor alle verharde wegen, zonder zinloze compromissen voor offroad-escapades die geen koper ermee aangaat. De Versys 1000 heeft dus geen 19 of 21 inch voorwiel, maar een 17 inch wiel dat een betere wendbaarheid biedt. Geen noppenbanden, maar Bridgestone T31 toerbanden voor optimale grip. Geen veerwegen die complete rotskloven kunnen overbruggen, maar stabiele vering met voldoende veerweg voor kapotgereden asfalt. De Versys is dus geen motor om jezelf voor de gek te houden, maar een die perfect geschikt is voor wat je er werkelijk mee doet. Zoals over Lanzarote toeren, met kleding voor een kofferset. Of over de ondergestoven wegen bij Caleta de Famara en dan langs de warme bergehellingen van Los Valles naar de witte huisjes bij de kust van Arrieta rijden.

Rijke uitrusting

Nadat ik een paar uur lekker heb kunnen sturen, neem ik bij Arrecife de weg naar Uga, want ik moet de ferry naar Fuerteventura halen. Het tempo gaat dus aardig omhoog en dan merk je dat er voor 2019 wel het een en ander is verbeterd. De nieuwe Versys 1000 heeft een scherper uiterlijk met volledige led-verlichting en een stroomlijn, waarbij de langsstromende lucht ‘downforce’ op het voorwiel geeft, voor meer grip en stabiliteit. De windbescherming is ook verbeterd, vooral omdat het 75 mm in hoogte verstelbare windscherm nu een ventilatieopening heeft, die turbulentie rond de helm vermindert. Verder kreeg de Versys 1000 de radiaal bevestigde vierzuigerremtangen van de Z1000, cruisecontrole alsmede een iets stuggere veer en een aangepast linksysteem op de achtervering.

Super de Luxe

De standaardversie is rijk uitgerust met onder meer wheelie control, bochten-tractiecontrole en bochten-abs. De SE-uitvoering, waarmee ik onderweg ben, is helemaal Super-De-Luxe: die heeft elektronisch instelbare vering, bochtverlichting, een in twee richtingenwerkende quickshifter, zelfherstellende lak, verwarmde handvatten en standaard handkappen. Interessant is dat de veringinstelling bij dit systeem is gekoppeld aan de drie instelbare modes van de tractiecontrole en aan de vier power modes van de motor (sport, road, rain, rider). Heel bijzonder is ook het kleuren-TFT-dashboard van de SE. Dat kun je via Bluetooth met een app op je telefoon verbinden. Daarmee kun je veel voertuiginformatie inzien, maar ook een melding krijgen op je dashboard als je telefoon of mail binnenkrijgt en je kunt diverse instellingen van je motorfiets via de-app veranderen. De app is beschikbaar voor Apple IOS en wordt beschikbaar voor Android. 

Zandwoestijn

Op de ferry trek ik de Versys met gemak op de middenbok en stop mijn integraalhelm in de linker zijkoffer. Ik ga zelf op het achterdek in de zon zitten genieten van het prachtige Spaanse-Afrikaanse eiland, dat ik achter het witte schuimspoor van de ferry steeds kleiner zie worden.

Na een half uurtje start ik de dwarsgeplaatste viercilinder en rij ik staand op de voetsteunen over de ribbels van de loopplank de kade van Corralejo op, richting het Parque Nacional de Corralejo, een soort zandwoestijn met prachtige zandstranden. De maximumsnelheid is er 40 km/h vanwege de vele strandtoeristen. Het duurt dus even voor ik er doorheen ben, maar dat deert niet. Ik zit prinsheerlijk op het brede zadel, dat lekker stevig is, maar niet te hard. De tank sluit prima aan op mijn knieën en de voetsteunen zitten laag genoeg voor een ontspannen zithoek. Datzelfde geldt overigens voor een eventuele passagier: bij veel motoren heeft het duozadel het formaat van een speldenkussen, maar op de Versys heeft de duo een volwaardige, comfortabele zitplek, vooral als de topkoffer ook nog eens is uitgevoerd met het optionele rugkussen.

Beresterk koppel

Bij Puerto del Rosario stuurt de centraal op het stuur bevestigde TomTom me de binnenlanden in, richting de bergen bij Castillas del Angel. Het asfalt is doorgaans van goede kwaliteit, waardoor het tempo omhoog kan en de potentie van de 1043cc zestienklepper goed tot zijn recht komt. Het is een heerlijk soepel motorblok. Kawasaki heeft er alles aan gedaan om dit motorblok een smeuïg en beresterk koppel van onderuit mee te geven. Dat verraden de balanspijpen in de uitlaat bijvoorbeeld: die verbinden de uitlaatbochten van cilinders twee en drie met elkaar en bochten één en vier: dat is een configuratie die de cilindervulling bij lage toeren verbetert. Dat merk je: het maximum koppel van 102 Nm komt bij 7500 tpm vrij, maar ook daaronder trekt de vierpitter als een grizzly. Je kunt bijna in de derde versnelling wegrijden, de haarspeldbochten pak je met gemak in de twee, waarbij het vooral heel prettig is dat de gasdosering – voor 2019 voor het eerst met elektronisch bediende gaskleppen - van de Versys heel precies maar ook heel vergevingsgezind is. Als je het gas opendraait komt het vermogen er soepel in en zwelt dan snel aan tot indrukwekkende proporties, al moet ik daaraan toevoegen dat ik het topvermogen van 120 pk, dat bij 9.000 tpm wordt geleverd, eigenlijk zelden of nooit in zijn geheel aanspreek. Op de rechte stukken kun je de bak bij inhaalacties doorgaans gewoon in de zes laten staan, het blok is sterk genoeg om er in een mum van tijd voorbij te vliegen.

Quickshifter

In de bergen merk je ook hoe fijn de quickshifter van de SE-versie is. Je kunt met het gas vol open feilloos doorschakelen naar de hogere versnellingen. Doorgaans doe ik het al bij 5 à 6000 tpm, om vervolgens met speels gemak in de vierde of de vijfde versnelling door de ronde bochten te zoeven. Ook bij het aanremmen van scherpe bochten werkt de quickshifter geweldig, mits je bij wat hogere toerentallen terugschakelt. Dan valt de bak naadloos en schokvrij in de lagere versnelling en dat voorkomt een hoop onrust in het rijwielgedeelte. Doe je het ouderwets handmatig, dan is de Versys altijd nog voorzien van een zelfbekrachtigende slipperkoppeling. Die zorgt dat de koppeling kan doorslippen als je te bruusk op het achterwiel afremt, zodat het achterwiel in het spoor blijft. Bij het optrekken drukt het systeem de platen juist vaster op elkaar, waardoor de koppeling met lichtere koppelingsveren toe kan. Daardoor heb je minder handkracht nodig en is de koppeling gemakkelijker te doseren.

Ankers

Hoewel ik al bijna een dag onderweg ben, ben ik nog lang niet moe. Ik geniet met volle teugen van de kustwegen, die ik herken van diverse autoreclames: een desolaat maanlandschap met strakke asfaltbochten en afgronden met een ‘vangrail’ van helderwit geverfde betonblokken. Het heeft iets surrealistisch. Het is sowieso wat onwerkelijk om hier midden in de winter met 24 °C doorheen te rijden en om lekker gas te kunnen geven, zonder bang te zijn voor bevroren weggedeelten. Het helpt ook dat de Versys erg gemakkelijk stuurt en goed te controleren is. Hij duikt nauwelijks bij het remmen, wat alles te maken heeft met het feit dat Kawasaki niet voor een overdreven grote veerweg heeft gekozen. Het zorgt er in elk geval voor dat de motor stabiel blijft en dat je ook best flink in de ankers durft te gaan. Het karakter van die nieuwe vierzuiger-stoppers past helemaal bij het hele karakter van deze Versys: ze zijn niet agressief, maar hebben wel een flinke dosis remkracht in huis, die via het instelbare remhendel uitstekend te doseren is.

Elektronische vering

De Versys 1000SE laat zich in de bergen van de beste kant zien. Een belangrijke factor in dat prettige weggedrag is de elektronisch instelbare vering, die een goed wegcontact biedt. Je kunt uit drie standen kiezen: Solo, solo met bagage, met duopassagier en bagage. De voor- en de achtervering hebben stappenmotortjes waarmee de veervoorspanning op de gekozen stand wordt aangepast. Sensoren in de vering meten daarbij wat de beweging van de vering is, de demping wordt met elektromagnetisch bediende klepjes in milliseconden aangepast. Ik heb niet veel bagage bij me, maar in de solo-stand is de vering voor mijn ‘eigen gewicht’ toch een tikje te soft, ze deint wat na en de motor voelt iets onderstuurd. Dat is weg als ik de stand solo met bagage instel. De Versys laat zich dan heel gemakkelijk elke bocht insturen, of het nu een hairpin of een doorlopende bocht is. Ook in de bocht is het nog gemakkelijk om van koers te veranderen. De demping is nu dusdanig dat de motor strak en kalm blijft, zelfs als het wegdek wat slechter wordt.

Bochtverlichting

Na een overnachting in een leuk landelijk hotelletje in Betancuria moet ik vroeg uit de veren om de ferry terug naar Lanzarote te halen. Een rit van 50 km, die begint in het stikdonker. Dat is een uitdaging, want ik heb alleen een donker vizier bij me. Gelukkig is de Kawasaki uitgerust met een stel felle ledlampen, zodat ik de bochten toch redelijk kan zien. Het is grappig dat je merkt dat de bochtverlichting aan gaat als je de bocht bent ingestuurd, zodat je nog beter kunt zien waar je heen gaat. Ik kom dan ook zonder problemen bij de boot aan. Als ik op het achterdek mijn ontbijt nuttig, mijmer ik dat de bochtverlichting in de toekomst waarschijnlijk ook nog aan het gps gekoppeld gaat worden, zodat de bochtverlichting al aangaat vóórdat je instuurt. Zou mooi zijn. Een mens moet wat te wensen houden, tenslotte, al laat de nieuwe Versys 1000SE daar niet te veel mogelijkheden voor open. Behalve de wens dat er één in je schuur staat!

 

 

Technische gegevens:

Motor                                Viercilinder-lijnmotor

Kleppensysteem             DOHC, 16 kleppen

Boring x slag                    77 x 56 mm

Max vermogen                 88,2 kW (120pk) @ 9.000 tpm

Max koppel                       102 Nm @ 7.500 tpm

Frame                                Aluminium twin-spar

Voorvering                      43 mm upside-down

Achtervering                   Monoschokdemper met linksysteem

Voorrem                           Twee 310mm schijven met radiaal gemonteerde vierzuigerremtangen

Achterrem                        250mm schijf met enkelzuigerremtang

Voorband                         120/70ZR17

Achterband                      180/55ZR17

Gewicht                             257 kg

Tankinhoud                     21 liter

Verbruik                           5,5 l/100 km