THE 'TURN OF THE CENTURY'

YAMAHA NIKEN

De weg over de Oostenrijkse Alpenpas is nat en hier en daar behoorlijk vies. Toch boendert de nieuwe Niken er met zijn dubbele voorwielen behoorlijk hard overheen. Zelfs in scherpe haarspeldbochten draait hij met speels gemak af. Zo’n bocht wordt met dit nieuwe motorfiets-concept met recht 'the turn of the century'…

It’s life Jim, but not as we know it”. Dat is een beroemde quote uit de song 'Star Tracking' een parodie op de Science Fiction serie Star Trek. Er is echter geen betere quote om de rijsensatie op de nieuwe Yamaha Niken te beschrijven.
Het is motorrijden pur sang. Het is opwindend, avontuurlijk… maar toch anders dan je gewend bent. Het voelt zekerder, veiliger. Dat komt omdat je met twee voorwielen natuurlijk meer grip hebt dan met slechts één en omdat je die grip niet meteen volledig kwijt bent als één wiel een keer een gladde plek raakt.

Leaning Weels

Het principe van de 'Leaning Multi Wheels' is natuurlijk bekend uit de scooterwereld, waar dit soort fenomenen al even rondrijden. Yamaha heeft in dat segment bijvoorbeeld de Tricity scooter. Daar lijkt de gebruikte techniek ook wel een beetje op, met dit verschil dat de dubbele telescoopvoorvorken bij de Niken aan de buitenzijde van de voorwielen zitten en niet aan de binnenkant. De blauwe ledematen zitten vol in het zicht en dat geeft de Niken zijn vreemde, bijna buitenaardse uiterlijk. Aan weerszijden is de achterste, 43 mm veerpoot voorzien van instelbare veervoorspanning en instelmogelijkheden voor de in- en uitgaande demping. De voorste, 41 mm veerpoot dient voor de wielgeleiding en het opvangen van het torsiemoment, dat vooral bij het remmen groot is. De veerpoten zitten elk vast aan een soort kroonplaat, die draaiend aan de uiteinden van twee boven elkaar geplaatste balken zijn geplaatst. Elke balk scharniert in het midden op het frame als een wip. Als de Niken in de bocht overhelt, kantelen de beide hevels ten opzichte van het frame, waardoor de Niken zijn binnenwiel intrekt en zijn buitenwiel uitsteekt, zodat de Niken mooi plat in de bocht komt te liggen. De banden worden daarbij met ongeveer dezelfde wieldruk op het asfalt geduwd door de veerpoten,

Heel comfortabel

Natuurlijk moet je even wennen als je op de Niken stapt. Wel twee hele meters. Bij het opstappen moet je even de afmetingen op je in laten werken, maar dat gaat snel. Als je eenmaal rijdt, kijk je toch voor je uit en niet naar beneden. En dan rijdt en stuurt het als een gewone motor, al is de stuurinrichting een stuk gecompliceerder. Het stuur scharniert niet in het balhoofd, maar in een lagerbuis die dichter bij de rijder is geplaatst, zodat je toch lekker ontspannen kunt zitten. Van achteren is het eigenlijk gewoon een MT-09 en het zit dus ook zo, met een comfortabel zadel dat op slechts 820 mm boven het asfalt zit. Het ruitje lijkt superlaag, maar dat komt omdat de kuip zelf vrij hoog is. De spiegels zitten wel lager dan je gewend bent, maar ook dat is in no time geen punt meer. Datzelfde geldt voor het gewicht: zodra je de motor van de zijstandaard tilt, merk je de 263 kg die de motor met volle tank op de weegbrug brengt. Maar zodra je van de parking af bent merk je er niks meer van.

Bijzonder gewoon

Rijden met de Niken is een bijzondere ervaring, doordat het eigenlijk zo gewoon voelt. Hij is zo wendbaar, dat hij nauwelijks voor een gewone motor onderdoet. De motor laat zich met een klein rukje aan het stuur van de ene in de andere bocht omgooien. En in doorlopende bochten voelt hij heel neutraal. Je kunt hem heel scherp op de apex mikken. De Niken blijft perfect op koers. Maar dan wel met een onwijs vast gevoel van de voorzijde, zo’n onverzettelijkheid, dat je er veel meer mee durft. Zelden heb ik een motor gereden waarbij ik zo overtuigd hard een snelle bocht instuurde en dan liefst ook nog de stepjes liet schuren. De grip is fenomenaal. Wat het linker wiel niet redt, vangt het rechter wiel op. En dus worden ook putdeksels, overstekende stroompjes smeltwater of door vracht- en landbouwverkeer op de weg gereden moddersporen uiteindelijk totaal geen issue meer. Ook niet bij het remmen. Onder de Bridgestone A41 adventure-banden is aan de voorzijde gewoon meer grip. Je kunt dus ook gigantisch ankeren. En zelfs áls het ABS erbij komt, wordt dat per wiel afzonderlijk toegepast. Het andere wiel remt dus gewoon door… en dat is echt winst. Al geef ik toe dat je best flink moet knijpen om het uiterste eruit te halen, het is geen rem die je met twee vingers bedient.

Renpaarden

Het is enorm leuk rijden met de Niken. Niet alleen omdat het rijwielgedeelte veel vertrouwen geeft, maar ook omdat het wel echt motorrijden is. Je moet gewoon koppelen en schakelen – wat overigens superfijn gaat dankzij de standaard quickshifter. Vanwege het hogere gewicht van de Niken en de daarmee gepaard gaande, hogere belastingen van de transmissie kreeg de Niken trouwens wel sterkere tandwielen achter de assist-slipperclutch, die zich door de mechanische assistentie lekker licht laat bedienen en goed te doseren is. Ondertussen heb je wel de beschikking over een flinke kudde renpaarden, die over het hele toerengebied lekker aan de gang gaan en het maximum vermogen van 85 kW/115 pk bij 10.000 tpm bereiken. Tussen de framebuizen hangt namelijk het fantastische 847cc driecilinderblok dat we kennen uit de MT-09. Dit CP3 blok kreeg een zwaardere krukas, die 18% meer inertie heeft. Dat zorgt ervoor dat de motor wat mooier bij lage toeren uit een trage bocht wegtrekt, zonder dat hij eigenlijk noemenswaardige concessies doet aan de levendigheid. Dat komt natuurlijk ook omdat het achtertandwiel van de Niken twee tandjes meer telt dan de MT-09, waardoor het riante koppel van 88 Nm vertaald wordt naar meer trekkracht aan het achterwiel.

Cruisecontrole

De kortere eindoverbrenging kost wel iets topsnelheid, maar 210 km per uur lijkt me snel zat. Belangrijker is dat de Niken hierdoor lekker vlot van de plek gaat, zeker in de sportieve rijmodus. Zoals veel motoren heeft ook het YCC-T (Yamaha Chip Controlled Throttle) ride-by-wire motormanagement drie rijmodi, die je via knoppen op de rechter stuurhelft kunt instellen. Op de andere stuurhelft vind je knoppen voor de cruisecontrole, die je in de vierde tot en met de zesde versnelling kunt activeren, wanneer je boven de 50 km/uur rijdt. Dat maakt de Niken uitermate comfortabel op lange ritten, maar hier op de Grossglockner hebben we er niet zo veel aan. Aan de tractiecontrole, die via het fraaie, digitale dashboard in drie interventieniveaus kan worden ingesteld (sportief, toeristisch en uit) hebben we op de koude, natte en deels met geitenkeutels bezaaide weg des te meer.

Grensverleggend

Er is eigenlijk maar één woord voor de Niken: Grensverleggend. De Niken verlegt de grenzen zowel op het gebied van design als qua wegligging. Met zijn dubbele, blauwe veerpoten en zijn roofdierachtige uiterlijk ziet hij er eerder uit als iets van de 22e eeuw dan iets van ons eigen tijdperk. Qua wegligging en gevoel van veiligheid zet de Niken eveneens nieuwe maatstaven. Dat maakt weer dat je je eigen grenzen gaat verleggen en dat leidt weer tot meer rijplezier. Een aantrekkelijk idee, zeker omdat Yamaha de aanschafprijs van de Niken op een tamelijk scherpe €17.499 heeft gesteld.

 

De Niken kan uitsluitend worden besteld op niken.yamaha-motor.eu. De Niken wordt dan via je dichtstbijzijnde MotoPort vestiging geleverd.