Pelgrimstocht naar Nepal

Steun voor: 'Stichting Kinderen van Kathmandu'

Willemien Potkamp en Jan Bambacht zijn op de motor onderweg naar Nepal, om daar een financiële bijdrage te doen aan de Stichting Kinderen van Kathmandu. Lees hier over hun tocht via Turkije tot Pakistan.

 

Eindelijk, het is zover: de reis waar we zo lang naar hebben uitgekeken gaat op 23 september van start. We rijden via Duitsland en Oostenrijk naar Slovenië waar we de 3e overnachting doen. Verder door via Kroatië helemaal langs de kust, Bosnië en Herzegovina naar Montenegro. Hier rijden we via Zabljak door de Europese Grand Canyon. Wat blijkt dit een schitterend gebied te zijn! Natuurlijk heb je nog genoeg landen waar het super te vertoeven en te rijden is, maar we willen redelijk snel naar Turkije i.v.m. de naderende winter.


Turkije

Turkije rijden we binnen via Edirne. Natuurlijk is Europa prachtig en hebben we veel gezien, maar voor ons voelt het alsof nu pas ons avontuur begint. We zijn in Azië en dat klinkt toch anders. Allereerst zijn we naar Istanbul gereden, waar we een mooi hotel hadden met uitzicht over de stad. Istanbul is een geweldige mooie stad met alleen maar vriendelijke mensen. Na een paar relaxdagen rijden we verder naar Göreme, Cappadocia, tenminste dat dachten we. Ik sta stil met m'n motor bij de pomp en denk dat er niks aan de hand is. Als we echter verder willen rijden geeft de motor er de brui aan. Het ergste bleek want de motor kreeg inderdaad geen benzine. Na wat heen en weer gebeld te hebben met MotoPort Den Bosch en uiteindelijk zelfs nog Honda Europa werd er geregeld dat de motor de volgende dag terug naar een Honda dealer ging i.v.m. de garantie. De benzinepomp bleek kapot en dit duurde een paar dagen om te herstellen. Maar mede dankzij de goede zorgen van Leon van MotoPort Den Bosch is alles goed geregeld en kosteloos gemaakt.

één motor

Uiteindelijk hebben we van de nood een deugd gemaakt en zijn we op 1 motor naar Göreme gereden. Een deel van onze bagage konden we in Ankara achtergelaten bij Serpil en Mete, mensen die we in de motorzaak hadden leren kennen. Na Göreme zouden we teruggaan om een paar dagen bij hen te logeren. Dat was gastvrijheid ten top. Via de kust rijden we door geweldige bergen en hebben we super bochten te nemen. Man wat een gebied om door te rijden via Samsun, Giresun en Trabzon. Wat ons al de hele tijd opvalt is de gastvrijheid van de mensen hier.


Georgië en Armenië


Vanuit Artvin terug naar de kust en zo door naar Georgië, nadat we net boven Karsikoy eerst nog bij een grensovergang stonden waar we niet door mochten. Hier werden we weggestuurd door militairen. Wat volgde was een omweg naar Georgië waar het al laat werd. Verder werd Jan er aan de grens ook nog uitgepikt door de douane om door te scanner te gaan. Deze was alleen kapot en hierdoor moest hij terug (alleen) omdat ik al uitgeschreven was. Dus hoppa terug naar Hopa, zo’n 15 km, naar de haven om daar door de scanner te gaan. Allerlei gedachten gingen door het hoofd van Jan heen vertelde hij. Ik die alleen in Georgië op hem moest wachten bij de douane. Het was ook al donker geworden en wat zou er gebeuren als er iets in de motor gevonden werd? Hij vertelde dat hij ooit de film Midnight Express gezien had en dit is hem altijd bijgebleven. Gelukkig was er niks aan de hand en was het een routine-onderzoek. Eenmaal terug bij de grens, vond Jan mij snel en reden we verder naar het dichtstbijzijnde hotel in Georgië.


sneeuw?


Na een paar dagen verblijf aan de kust trokken we verder door de bergen naar Armenië, via een mooie weg, althans dat dacht Jan. Op een gegeven moment zaten we zo hoog dat we door de modder en sneeuw moesten. Elke keer als we ergens stopten spraken mensen ons aan ook al konden we niet echt communiceren. Er werd altijd wel iemand bijgeroepen die een beetje Engels kon. Zo ook deze keer. Er wordt ons verteld dat de weg slecht is verderop en dat er sneeuw ligt. Na wat gebel over en weer met de mensen boven in de bergen, wordt ons verteld dat er geen sneeuw is, maar wel prachtig weer, met zo'n 23 graden. Ook is de weg goed te bereiden volgens de bronnen. Oke dan gaan we ervoor. Echter na 5 km wordt de weg al ietsjes slechter en veel verderop wordt het alsmaar slechter. Met onze bepakking is het best wel zwaar, maar we rijden door omdat het droog is en alleen maar rottig rijden is. Uiteindelijk 250 km verder en 2 dagen later komen we in Tbilisi aan, waar we dan ook 3 nachten blijven.


verzekeringverkopers


Na Tbilisi gaan we via Bagratashen Armenië in en krijgen we te maken met verzekeringverkopers. Armenië stelt een aparte voertuigverzekering verplicht en we moeten flink pingelen om op de juiste prijs uit te komen. Wel lachen daar, je moet zelf de verkopers uit elkaar trekken omdat ze anders met elkaar op de vuist zouden gaan om ons iets te kunnen verkopen. Hierna rijden we via het meer van Sevan, waar het uitgestorven en ijskoud is, naar Yerevan. Een mooie stad met een relaxte sfeer. Veel oude gebouwen en zeker een aanrader om een stedentrip te doen. We hebben nog wel wat tips!


Iran


Dan de grens bij Iran. Na wat aftasten en rondkijken bij de grens worden we door iedereen netjes geholpen met ons papierwerk. Voor de eerste keer hebben we ons carnet de passage nodig. Dit is er voor om je voertuig in te klaren en als je het land verlaat weer uit te klaren. Daarmee bewijs dat je het voertuig onderweg niet verkocht hebt. We hoeven slechts 7 keer ons paspoort te laten zien om uit Armenië en in Iran te komen maar uiteindelijk duurde dat in totaal een uurtje.

Met nog 300 km te gaan was ons doel deze dag Urmia. Daar zaten we in een Guesthouse, wat eigenlijk gewoon bij mensen in huis is, waardoor het een beetje ongemakkelijk voelde. We zijn wel een bezienswaardigheid hoor, hier in Iran. Iedereen toetert voor je, zwaait, rijdt met je mee langs de motor om foto's te maken en als je stopt wordt het nog erger. Bij iedere stop moeten we rekening houden dat het langer duurt dan we gepland hadden. We rijden door prachtige gebieden die elk uur anders zijn. Bergen, vlak, dor of droog. Het blijft prachtig rijden.

Zo ook toen we 4 november naar de plaats Zarjan reden. Mensen volgden ons onderweg gewoon met de auto en als we stopten werden er enorm veel foto's gemaakt. Het was vreselijk koud die dag met maar 5 graden en het ging nog regenen ook. We kwamen in het donker aan. In Zarjan hebben we alleen overnacht om vervolgens door te rijden naar Karaj waar we op uitnodiging zijn van de familie die we in Georgie hebben ontmoet. We wilden hier in eerste instantie maar 1 á 2 nachten verblijven maar het werden er uiteindelijk 5. Tijdens het verblijf hebben we bijna alleen maar gegeten en gedronken. Als wij het maar naar ons zin hadden, leek het wel.

Met Hossein en zijn zoon Mohammed zijn we 2 dagen in Teheran geweest en hebben het voormalig paleis van de shah; Niavaran, Tabian bridge, Golestan palace en Azadi tower bekeken. Alles is behoorlijk indrukwekkend, vooral het verkeer. Jan heeft met Hossein zijn auto teruggereden en heeft nu ook de toegevoegde ervaring van rijden in de spits in Teheran. We hebben super genoten van hun gastvrijheid maar uiteindelijk moesten we weer vertrekken vanwege ons tijdschema.


Hamedan


Na ons avontuur in de hoofdstad zijn we naar Hamedan gereden via de tolweg. Onderweg duren de stops steeds langer. ook hier wil iedereen met je op de foto, willen ze wat weten of geeft men wat te eten of drinken. We lijken wel filmsterren. Het is ook zo bijzonder, zo’n grote motor en wanneer er een vrouw op rijdt. In Hamedan zijn we 2 nachten geweest en hebben we de Ganjnameh waterval bezocht met zijn eeuwenoude inscripties en aquarium grot.

Hotels en guesthouses zijn in Iran nog wel een dingetje. We moeten onze paspoort afgeven en krijgen die pas terug als we vertrekken. Dit ondanks dat we vooraf betalen. Wij willen de paspoorten absoluut niet afgeven, vooral vanwege de vele visa die erin zitten. Het is elke keer een strijd maar uiteindelijk mogen we de paspoorten zelf bewaren mits we beloven dat als de politie komt zij ons wakker mogen maken. In Isfahan hebben we veel bruggen gezien omdat deze in de avond mooi verlicht zijn en er veel theehuizen bij zitten. We hebben het Chechel Sotum Palace bezocht, het Hesht Behest Palace, de Vank Kathedraal in de Armeense wijk Jolfa en het Meidun-e-Emam plein.


van 19 naar 5 graden


Het weer is overdag trouwens heel aangenaam met 19 graden maar in de ochtend en avond is het maar 5 graden. We hebben onze wintervoering nog niet in onze kleding, maar doen wel de handvatverwarming aan en dan is het goed te rijden als het zo fris is. Van Isfahan rijden we naar Yazd. Daar hebben we onze dag gevuld met het bezoeken van de Tempel van de Eternal Flame. Deze brandt al sinds het jaar 470.

Ook de Dolat Adad Garden mag niet ontbreken ook al zijn we natuurlijk al veel verwend met onze eigen natuur en parken. Dan door naar Shiaz. Tijdens een stop voor thee kwamen er weer hordes mensen aangelopen die op de foto wilden en van alles vroegen over onze motoren. Het was die dag super koud en we reden over een soort hoogvlakte. De wind was zo sterk dat we gewoon schuin reden, we leunden als het ware tegen de wind.
Ook zijn we aangehouden door de politie omdat we gelaserd werden. Daar waar we maar 50 km/u mochten rijden reden we bijna 100 km/u. Maar na de nodige beleefdheden uitgewisseld te hebben, verteld hoe gastvrij Iran is en duizend maal excuus, mochten we gelukkig weer verder, pfffff.


Persepolis

In Shiraz hadden we nog een regendag en besloten we een dag bij te boeken omdat we persé naar Persepolis wilden. We hebben het Vakil complex bezocht, dit is een bazaar met badhuis. De Shah e Cheragh moskee aangedaan en de Nasir al Mulk Moskee bezocht, oftewel de roze moskee met z'n ontelbare stukjes spiegelglas aan de binnenkant, geweldig mooi. Dan naar Persepolis , dit is een nederzetting gebouwd door Darius 1. Men heeft hier blijkbaar niet gewoond. Het werd enkel voor officiële gelegenheden gebruikt. Blijkbaar werd later alles leeggeroofd door Alexander de Grote. Overal in de wereld staan nog schatten in musea uit Persepolis.


Jan jarig

24 November is de dag dat Jan 60 werd. Ik had het e.e.a. meegenomen uit Nederland, slingers en cijfers die later op Jan z’n motor werden geplakt en decoratie voor op zijn vest met 60 erop. Hij was danig verrast met de verjaardagstaart die ik bij de receptie geregeld had. Super! Na het uitgebreide ontbijt op weg naar Sirjan, via allerlei bergwegen en door het natuurpark van Bahram Gor met z'n vele kleuren en besneeuwde bergtoppen.


Sirjan


Aankomst in Sirjan bij het Toerist Hotel waar we in de lobby gegeten hebben en Jan wederom weer verrast werd met een verjaardagstaart geregeld door de receptioniste Parisasar. De volgende dag verder naar Bam en we hadden nog een behoorlijke rit voor de boeg. We rijden weer langs mooie gebergten en ook langs verschillende mijnen. De omgeving van Kerman staat bekend om zijn mineralen zoals: Koper, lood, zink, bauxiet en vooral ijzererts. Aangekomen in BAM melden we ons bij het guesthouse van Mister Akbar. Vele gasten komen hier op doortocht naar Pakistan. Rob en Daphne, Sjaak Lucassen en Girlontour zijn hier geweest. s' Avonds zijn we nog door Mister Akbar, die zelf leraar is geweest, meegenomen naar een avondschool voor meisjes en vrouwen die daar Engelse les krijgen en hebben we beide apart een uur les gegeven d.w.z. conversatie gevoerd in het Engels over Europa en Iran. Dat was heel apart en we zijn er nog steeds van onder de indruk. Verder hebben we het fort Arg e Bam bekeken dat ook in 2003 bijna geheel verwoest werd maar nu weer gedeeltelijk hersteld is, al wordt het nooit meer zoals voorheen natuurlijk, niet alles is te herstellen. Die dag hebben we ook nog boodschappen gedaan voor de komende dagen.

Pakistan

De volgende dag rijden we naar de grens met Pakistan en de daaropvolgende dagen in konvooi langs de grens met Afghanistan. De politie bepaalt het tempo en de overnachtingen dus we weten bij voorbaat niet waar we uithangen of overnachten. Dit is over een afstand van ongeveer 1000 km totdat we het grensgebied met Afganistan verlaten hebben en in de buurt van Sukker zijn. Meer over dit gebeuren en de reis in Pakistan komt de volgende keer.

Wil je meer weten over het goede doel waar zij zich hard voor maken? Kijk dan op:

www.kinderenvankathmandu.wordpress.com