MOTORPARADIJS AFRIKA

DONKER AFRIKA - DEEL VIII

GULCIN, AFKOMSTIG UIT ISTANBOEL, TURKIJE EN FERRY UIT ALKMAAR ONTMOETTEN ELKAAR TIJDENS EEN BACKPACK TRIP IN INDONESIË. DE VLAM SLOEG DIRECT OVER EN SINDSDIEN ZIJN ZE BIJ ELKAAR EN VERKENNEN ZE PER MOTOR DE WERELD. Na 11 lange dagen wachten in het noorden van Kenya krijgen we eindelijk goede berichten van ons VN contact dat de situatie rond de grens stabiel is. Vroeg in de ochtend vertrekken we richting Ethiopië, een land waar ik heel erg naar uit gekeken heb om naartoe te gaan.

Na een lange dag waarbij we alle formaliteiten bij de grens hebben afgehandeld komen we eindelijk aan het einde van de dag aan in Ethiopië aan en gaan we op zoek naar een slaapplaats in het grensstadje Moyale. Via bekenden hebben we een telefoonnummer van een local gekregen en deze helpt ons met een lokale simkaart en we kunnen bij hem geld wisselen tegen een redelijk goede koers.

Nu kan ons avontuur in dit heel bijzondere land begnnen. Ethiopie is het enige Afrikaanse land dat nooit gekoloniseerd is geweest. Hier leven nog enkele stammen zonder enige technologie, is hier de warmste plek op aarde te vinden en zijn er bergachtige landschappen. Het heeft verder een zeer rijke geschiedenis.

Omo vallei

Als eerste brengen we een bezoek aan de Omo vallei, welke bekend staat om het feit dat er nog stammen leven die hun eigen cultuur en tradities zeer hoog houden. De regio is erg in trek bij toeristen en veel van de stammen leven dan ook van het toerisme aangezien dit hun bron van inkomsten is geworden. Dat werkt natuurlijk zowel positief als negatief voor de plaatstelijke bevolking. Hierover hebben we een artikel geschreven op onze website met de informatie van alle stammen die we bezocht hebben.

Addis Abada

Vanuit de Omo vallei gaan we richting de hoofdstad Addis Ababa. We vermijden de hoofdweg aangezien daar veel demonstraties zijn en het dus niet altijd even veilig is voor motorrijders. De agressie is welliswaar niet gericht op toeristen, maar toch wil je er niet in terecht komen. Dus kiezen we voor de kleinere wegen langs de bergen en door de dorpjes en vermaken we ons goed met alles wat we zien. Het enige nadeel van het rijden in Ethiopie is dat er overal, maar dan ook overal mensen zijn. Het land is zo dicht bevolkt dat als je stopt voor een break er binnen no time mensen om je heen staan. Best vervelend wanneer je een sanitaire stop maakt.

Bitterballen

Na een aantal dagen komen we in de hoofdstad Addis Ababa aan, hier slapen we in een hotel genaamd Wim’s Holland House. Helaas is de oude eigenaar Wim al enige tijd geleden overleden, maar zijn Ethiopische vrouw runt het kleine hotel nog steeds en het meest fantastische is dat ze er nog zelf gemaakte bitterballen maakt. Ik kan je vertellen dat deze zeer goed smaken haha. In Addis vragen wij ook ons visum voor Sudan aan. Als we deze binnen hebben is het tijd om weer verder te gaan en afscheid te nemen van deze mooie plaats.

Lalibela

We gaan naar Lalibela. Deze plaats staat bekend om de vele ondergrondse kerken en is daardoor een heel indrukwekkende plaats om te bezoeken. Wat mij nog het meest bijblijft is de weg er naartoe en de regio. Wat een fantastisch gebied om motor te rijden, want het ligt volledig in de bergen en is niet dicht bevolkt. We hebben ons daar dan ook prima vermaakt op onze motoren.

Mekele

Na deze prachtige ervaring rijden we verder richting Mekele, weer een hele nieuwe regio in Ethiopië. Een regio die ons erg positief verbaasd qua cultuur. Eindelijk kunnen we weer rustig op straat lopen zonder dat we continu worden aangesproken of dat mensen iets van ons willen (geld). Wellicht komt dit doordat dit gebied de meeste toeristen trekt in het land. We weten het niet, maar wij zijn er in ieder geval erg blij mee.

In Mekele gaan we een tour doen richting de Danakil depressie. Dit is de warmste plek op aarde en meer dan een bezoek waard. Dit was enorm gaaf om mee te maken. Verder bezoeken we het lavameer Erta Ale, wat heel speciaal is aangezien je hier heel dicht bij het meer kan komen en als je niet uitkijkt er zo in valt. Deze nacht slapen we op een dun matrasje onder de sterren hemel wat uiteraard ook een prachtige ervaring is, behalve dan dat er twee mensen in onze groep wel erg hard snurken. Na de vulkaan bezoeken we een zoutmeer genaamd Afrera waar we ook een karavaan van kamelen zien, die met de zout opbrengst van de dag weer richting de bewoonde wereld trekken; een tocht van 4 dagen langs alle kleine dorpjes. Na wederom een nacht onder de sterrenhemel, nu gelukkig zonder de snurkende medemens, bezoeken we de Dallol, dit is een zwavelmeer met gele, groene en rode kleuren, aangezien het een vulkanisch gebied is. Gigantisch mooi en bijzonder om te zien!

Sudan

Vanuit Mekele gaan we richting Gondar waar onze laatste stop in Ethiopië is, voordat we richting Sudan gaan. Wederom vermaken we ons erg goed over de grind- en asfaltwegen met deze erg mooie rit die van de ene naar de andere bergtop gaat door prachtige landschappen. In Gondar moeten we zoveel mogelijk benzine verzamelen om tijdens de volgende tocht mee te nemen. In Ethiopië is er een te kort aan benzine, maar in Sudan is dit nog veel erger! Als we na 2 dagen rijden de eerste stad bereiken, proberen we bij het eerste bezinestation dat we tegen komen te tanken. 

Uiteraard hebben ze er naar verwachting geen benzine. Toevallig komt er nog een auto met inzittenden ook tanken en deze wordt doorgestuurd naar een ander station waarop één van de personen zegt dat we hen maar moeten volgen. Met een flinke snelheid, zo’n 80 kilometer per uur razen we door de binnenstad. Best link, maar we hebben benzine nodig dus geen andere keuze.

Eenmaal aangekomen bij het betreffende benzinestation blijkt er een rij van circa 2 kilometer wachtenden te staan. De auto rijdt echter iedereen voorbij en sluit vooraan in de rij aan en wordt tot onze verbazing direct geholpen. Ook wij worden direct geholpen en de locals die soms al een dag staan te wachten zijn alleen maar blij om ons te zien. Een rare gewaarwording.

Khartoem

We hebben nu benzine om het tenminste tot Khartoem, de hoofdstad te redden. Helaas is de euforie van korte duur. Onze motoren vinden de kwaliteit van de benzine totaal niet fijn en beginnen te haperen. We besluiten een hotel te zoeken en het probleem uit te zoeken. Bij het hotel halen we de tank eraf, bougie eruit, benzine pomp etc. en maken alles schoon. Helaas zonder succes; de motoren rijden alleen goed als deze koud zijn. Met een buiten tempratuur van 45 graden blijven ze dus niet lang rijden.

We hebben nog een lange rit naar Khartoem voor de boeg, waar we eventueel wat meer voor elkaar kunnen krijgen. Uiteindelijk besluiten we heel vroeg naar Khartoem te vertrekken, zodat de temperatuur nog laag is, waar we de motoren hopelijk kunnen fixen en we een visum voor Gulcin kunnen aanvragen voor Egypte. Om een lang verhaal kort te maken, we fixen de motoren redelijk maar helaas krijgt Gulcin geen visum voor Egypte.

Afscheid

De enige oplossing is dan om onze motoren te verschepen en te vliegen van Khartoem naar Turkije of Europa. Na wat speurwerk blijkt dat verschepen veel te duur is en dat het vliegen van de motoren van Khartoem naar Istanboel eigenlijk erg goedkoop is. Een beetje teleurgesteld vanwege het abrupte einde aan ons avontuur in Afrika nemen we dan ook afscheid van Afrika. Na 20 maanden reizen door dit speciale continent zal het echter voor altijd in ons hart blijven. We hebben 33 landen bezocht en circa 50.000 kilometer gereden. We gaan ons nu klaar maken voor het volgende continent.

 

Afrika bedankt voor alle ervaringen en levenslessen die we hebben meegemaakt en geleerd hebben!