Motorparadijs Afrika

Donker afrika - deel VI

Gulcin, afkomstig uit Istanboel, Turkije en Ferry uit Alkmaar ontmoetten elkaar tijdens een backpack trip in Indonesië. De vlam sloeg direct over en sindsdien zijn ze bij elkaar en verkennen ze per motor de wereld. Het avontuur duurt alsmaar voort. Zelden weten wij aan het begin van de dag waar we gaan slapen of waar we terecht gaan komen. Alles kan elk moment veranderen. Vaak hebben we wel een idee in welke richting we willen rijden, maar waar we uitkomen blijft alsnog een verassing. Zo ook deze keer in Zimbabwe.

Nadat we zo’n 500 km langs Lake Kariba hebben gereden waar we makkelijk een plekje konden vinden om de tent op te zetten, wordt deze routine steeds lastiger aangezien we reeds wat meer in het binnenland van Zimbabwe terecht zijn gekomen. Na zonsondergang besluiten we bij mensen te vragen of we in de tuin onze tent mogen opzetten. Uiteraard zoeken we een huis met ruimte buiten en uiteindelijk vinden we een plek waar men een kerk aan het bouwen is. Of beter gezegd: waar men er in ieder geval ooit aan begonnen is, maar het nooit afgemaakt hebben. Ruimte genoeg dus.

We rijden met twee motoren het terrein op, de honden beginnen te blaffen en al snel komt er een jongeman naar buiten. Snel doen wij onze helm af en lopen naar hem toe en begroeten hem vriendelijk, waarop wij vragen of het goed is dat wij onze tent opzetten achter het huis. Een beetje overdonderd kijkt hij ons aan en begrijpt het in eerste instantie niet helemaal. Uiteindelijk merkt hij dat we het serieus bedoelen waarop hij aangeeft dat hij dit aan zijn moeder moet vragen. Snel komt hij weer naar buiten met een grote lach op zijn gezicht en zegt hij dat het goed is dat we de tent opzetten. We kunnen zien dat hij blij is met ons als zijn gasten.

Aangezien het inmiddels zo goed als donker is zet ik de tent op en maakt Gulcin eten klaar voor ons. Wanneer de tent staat en ‘ingericht’ is eten we snel wat. Op het moment dat we net klaar zijn komt de familie kijken hoe het met ons gaat en zij infomeren of we iets nodig hebben, eten, drinken, etc. Wij bedanken vriendelijk voor het aanbod maar zijn uiteindelijk meer geïnteresseerd in hun verhaal en zij in die van ons. Wij doen ons verhaal dat we met onze motoren door geheel Afrika reizen (waar mogelijk) en dan willen wij natuurlijk ook van alles weten over Zimbabwe en de cultuur. Voor ons is het leren van een nieuwe cultuur één van de belangrijkste dingen tijdens het reizen. We praten een tijdje met elkaar, maken een groepsfoto en gaan dan slapen. We hebben een heerlijk rustige nacht en zijn weer een ervaring rijker.

Zambia

Na Zimbabwe reizen we door naar Zambia, waar we zijn uitgenodigd door Jennifer in Mpongwe, een dorpje ergens in het noordwesten van Zambia. Jennifer is een jonge Nederlandse vrouw die alles heeft opgegeven in Nederland en hier naartoe is verhuisd om een eigen school te beginnen. Ze heeft het project vanaf nul opgestart en wij zijn zeer onder de indruk van wat we te zien krijgen. Jennifer heeft iets fantastisch opgebouwd (voor meer info check www.lotusprivateschool.wordpress.com).Wij blijven uiteindelijk 2 dagen bij Jennifer om te zien wat ze allemaal doet. Petje af voor deze dame!

Wildlife

Van hieruit willen we naar het oosten richting Malawi rijden, maar eerst besluiten we dat we nog wat wildlife willen zien, hier staat Zambia namelijk bekend om. 50 kilometer voor de grens is er een National Park genaamd South Luangwa, hier kan je aan de rand van het park kamperen aan de Luangwa rivier. Deze kampeerspot staat bekend om zijn rond-lopende wildlife en we vermaken ons er dan ook prima. Het is alleen een beetje opletten met de rondlopende apen die alles proberen te stelen. Verder zien we veel olifanten, nijlpaarden, krokodillen, giraffen en nog veel meer wilde dieren. Een genot dus voor ons om dit nog even te ervaren. We blijven hier dan ook een aantal dagen voordat we verder gaan.

Malawi

Malawi is alweer het 27ste land dat we op dit continent bereiken. Ieder land heeft zijn eigen specialiteiten. Malawi is een lang gestrekt land wat voor het grootste deel aan Lake Malawi ligt. Dit is een prachtig groot meer (op 3 na de grootste van Afrika) met een oppervlakte van 29.600 km2. We vermaken ons er goed met name aan het meer zelf. Voor het eerst in Afrika hebben we zelfs het gevoel dat we in een land tijdelijk zouden kunnen wonen. Uiteindelijk is dit niet ons plan, maar we hebben het wel opgeslagen in onze gedachten. De bevolking is vriendelijk en vanwege het meer is er geen watertekort. Het klimaat is goed en de dagelijkse voorzieningen redelijk tot goed. Ook vinden we er mooie wegen om met de motor te rijden, zowel door berglandschap als langs het meer.

Onderweg naar Malawi maken we nog een verrassing mee. Wanneer we voor de eerste keer richting het meer rijden passeren we op een gegeven moment een hek dat open staat. Hier blijkt de weg te veranderen in een modderweg. We stoppen toch maar even om het aan de meneer te vragen die hier de ‘wacht houdt’. Het blijkt een nationaal park te zijn waar we doorheen moeten rijden, met tal van wilde dieren en met name olifanten. Maar er zijn ook leeuwen wordt ons verteld… Een nieuw avontuur dus, we besluiten hier doorheen verder te rijden. Onze actie-camera’s op onze helmen staan continu aan en we maken veel grappen tijdens het rijden, maar uiteindelijk is olifantenmest het enige dat we zien op deze route. Ergens zijn we blij maar ergens toch ook weer niet, wat zijn we toch een sensatiezoekers.

Koppelingsplaten

Eenmaal in Malawi begint Gulcin meer en meer te klagen over haar motor als we in de bergen rijden. Deze blijkt niet veel power meer te hebben als ze omhoog rijdt. Gelukkig komen we er snel achter wat het probleem is, het is tijd om de koppelingsplaten te vervangen. Dit is iets wat we nog nooit gedaan hebben en om eerlijk te zijn ben ik dus best een beetje zenuwachtig om dit te doen en wagen we het erop om te kijken of de motor het volhoudt tot Tanzania, omdat we daar eventueel betere hulp zouden kunnen vinden.

Eenmaal daar aangekomen is het eerste wat we doen op zoek gaan naar een plek waar we droog en redelijk stofvrij kunnen werken. We vinden een garage waar we in een hoekje kunnen gaan sleutelen. Bewapend met YouTube gaan we aan de slag en na een dag sleutelen, vanwege een aantal tegenslagen, is alles weer helemaal in orde en rijdt de motor van Gulcin weer als een zonnetje. Ook dit avontuur hebben we weer overleefd (later op de reis vervang ik mijn koppelingsplaten en is het appeltje eitje).

Kilimanjaro

Tanzania, wat gaan we in dit land doen of zien? Uiteraard is het bekend vanwege de Serengeti, Kilimanjaro en Zanzibar. Al deze ‘attracties’ zijn verschrikkelijk duur en vallen eigenlijk totaal buiten ons budget. Gelukkig hebben we wat gespaard en uiteindelijk kiezen we ervoor om de Kilimanjaro te gaan beklimmen. Na lang onderhandelen vinden we dat we een redelijke deal hebben gevonden.

Lang verhaal kort, blijkt het een vreselijk toeristisch gebeuren te zijn, maar wel een mooie ervaring. De andere trekpleisters besluiten we daardoor te vermijden. We voelen ons hier net een wandelende pinautomaat. Iedereen wil wat van je en na 1,5 jaar in Afrika kennen we ondertussen wel de prijzen van de dagelijkse dingen. Gelukkig is dit alleen rond de toeristische plaatsen zo en merken we hier verder niets van in het land zelf.