Once in a Lifetime

MOTORREIS RENZO ENGBERS EN ERIK KUIJPERS

Met de motor door Zuid-Amerika trekken is voor velen een droom. Renzo Engbers van MotoPort Zelhem en Erik Kuijpers van MotoPort Venray besloten om te stoppen met dromen en te doen. Zij reden in vier weken 10.000 km langs de oostkust van het Zuid-Amerikaanse continent.

 

Erik Kuijpers had nog nooit een echte ruige adventure-tocht gemaakt. Renzo wel, maar nog nooit met de motor. En dat wilden ze allebei eigenlijk wel. Dat kwam tot uiting bij de presentatie van de watergekoelde BMW GS. “BMW toonde een supergaaf filmpje van een ruige offroad-reis”, aldus Erik.
“Ik grapte tegen Renzo dat we zoiets moesten doen als we 50 werden. Renzo draaide zich om en stak zijn hand uit. “Dat is afgesproken”, zei hij. We waren het in twee minuten eens. We hebben het de partners voorzichtig vertelt, bij een etentje…”

Opbouwen

Renzo en Erik kozen een eigen, watergekoelde GS voor de reis: “Als je zo’n once-in-a-life-time reis gaat maken, neem je een motor waarop je je lekker op voelt, ook al kost dat iets meer. We hebben de motoren wel aangepast: een speciale mapping om met Octaan 91 te kunnen rijden, platen tussen de valbeugels om te voorkomen dat er keien door het kleppendeksel slaan, afdekcovers voor de sensoren, een carterplaat vorkpootbeschermers en cardanprotectie. Die hebben we nodig gehad: we moesten in Peru uitwijken voor een bus en kwamen in een diepe goot terecht. Zonder cardanprotectie had er een gat in het cardanhuis gezeten...”

Uitprobeertocht

Voor de route van de reis kregen Erik en Renzo advies van Rob de Jong van Ride-On Motortours. “Hij was er in 2017 en had veel nuttig advies. Bijvoorbeeld om eerst te informeren of de Passo de Agua Negra, tussen Chili en Argentinië, wel open was, voor we de 200 km lange toegangsweg zouden afrijden. Heel nuttig”, aldus Erik en Renzo. De rest van de route en de grove dagindeling werden tijdens een uitprobeertocht in het Sauerland vastgelegd: “Daar hebben we ook ontdekt dat er nog wat aanpassingen nodig waren. De reservejerrycan bleek te smelten omdat de reservebanden de uitlaatgassen die richting op stuurden.

De motor - 373 kg beladen - werd door alle bagage bovendien instabiel boven de 120 km/uur. Daarom moesten we reservebanden voorop binden.”

Reserves

Van tevoren werd afgesproken dat Renzo en Erik elkaar in de gaten zouden houden: “Alleen rijden zou te gevaarlijk zijn, de afstanden zijn groot en er is niks. Op de laatste pas door de Andes zijn we twee auto’s en twee vrachtwagens tegengekomen. Als je problemen krijgt kan het dagen duren voor ze je vinden. Je moet ook op een noodscenario kunnen draaien. We hadden daarom een speciale satelliettelefoon bij  ons, negen liter reservebenzine, een zuurstofapparaatje, noodvoeding, medicijnen en een tentje. Je moet elke avond zorgen voor vier tot zeven liter water, genoeg geld en een volle tank. We hebben wel eens 400 km gereden voor we een benzinepomp tegen kwamen!

Onbesuisd

De reis begon in Chili, in Valparaiso. “We wilden eerst naar Peru en Bolivia, maar daar was geen haven”, vertelt Renzo. Van Valparaiso reden Renzo en Erik langs de kust omhoog, naar Peru. “We waren wel een beetje onbesuisd in het begin. We wilden graag echt offroad rijden, maar kwamen meteen klem te zitten in een rivierbedding. We hebben er vijf uur over gedaan om eruit te komen!” vertelt Erik. In elk geval konden ze verder. Ze kwamen in Nazca, met de beroemde ‘Nazca lines’, reden langs Ayacucho het binnenland in naar Machu Picchu. “In het resort beneden kwamen de mensen enthousiast naar ons toe. We hadden de trein naar Machu Picchu zelf niet geboekt, maar de mensen zijn enorm behulpzaam. Ze spreken geen Engels, maar met Google Translate kom je ver. Binnen een kwartier hadden ze voor ons een taxi geregeld naar de plek waar je kaartjes voor de trein kon kopen.”

Geiser

Van Machu Picchu gingen de twee verder naar het Titicaca meer, richting La Paz. “We reden grotendeels over asfalt, soms met zoveel bochten dat je niet boven de 60 kwam. Dan weer reden we hele dagen offroad. Het landschap is er prachtig, het kan ook binnen 75 km totaal anders zijn”, vertelt Erik. We zijn naar Salar de Uyuni gegaan, waar ook het Dakar-monument staat. We reden daar volgas 199, op 87 octaan! In San Pedro de Atacama hebben we in een geiser gezwommen! We hebben twee uur heerlijk gedobberd in water van 40 graden, terwijl het daarbuiten 8° Celsius was. We wilden ook nog op de “maanvallei” slapen, maar dat was een tikje te commercieel…”

Ride-On…

Hoewel Erik en Renzo vaak goed weer hadden, zat het niet altijd mee: “We hadden onweer boven op een berg. Daar hebben we gehurkt naast de motoren gezeten. Daarna reden we weer in de sneeuw. Het DANE-pak kon het gelukkig allemaal hebben. Goed spul, maar dat wisten we natuurlijk. Mechanisch hebben we ook weinig problemen gehad. We deden 5.000 km met een set banden, maar dan waren ze ook helemaal op. Als je zag hoe die eruitzagen! We hadden er gelukkig wel Ride-On in zitten, anders hadden we zeker lek gereden.

Tevreden

De motoren kregen in Arequipa nieuwe banden, een beurt en diverse nieuwe spaken. “Toen we klaar waren zijn we de stad in gelopen en hebben boven op een brug gegeten. Met een fantastisch uitzicht! Dat is het mooie van zo’n avontuur, dan kom je van alles tegen! Daar hebben we van genoten, net als van het contact met de bevolking. Je ziet veel verschil. Chili is nog redelijk welvarend, Peru is echt arm, maar de mensen lijken er erg tevreden. Het was wel opvallend hoe vroeg ze opstaan. Het lijkt wel of iedereen om vijf uur moet beginnen! Verder voelden we ons wel veilig, toeristen worden overal vriendelijk ontvangen. Dat contact met de bevolking is heel anders dan wanneer je met de auto komt. Voor de bevolking ben je echt een toeristische attractie. Er zijn wel duizend foto’s van ons gemaakt!” 

Puzzelstukjes

Al met al kunnen Erik en Renzo terugkijken op een prachtige reis met leuke ervaringen: “De ontlading was groot toen we terug waren in Valparaiso. Een gevoel van, dat hebben we toch maar gedaan”, vertelt Erik, die ook zeer content was met de klik tussen Renzo en hemzelf: “Ik had geen beter maatje kunnen treffen. We waren van tevoren wel redelijk bevriend, maar als je vijf weken met elkaar op pad gaat wordt dat wel behoorlijk intensief. Maar alles is goed gegaan, er is niks voorgevallen. We passen zowel qua karakter als qua rijstijl bij elkaar, ons reisdoel was gelijk, de vriendschap was super. De puzzelstukjes pasten prima in elkaar en daardoor hebben we er een relaxt gevoel aan overgehouden.” Dat alles beaamt Renzo: “We waren wel vaker met elkaar weggeweest op dealertrips. Ik wist wel dat het zou klikken en dat deed het perfect. Verder heb ik er genoten van het gevoel van vrijheid. Je bent op pad, je kunt je gang gaan en hoeft je nergens wat van aan te trekken. Lekker!”

Presentatie

De motoren zijn onderweg naar Nederland, Renzo en Erik zijn alle foto’s aan het uitzoeken en werken aan een presentatie, zodat de MotoPort klanten de belevenissen van Renzo en Erik ‘van dichtbij’ kunnen meemaken.

...Wordt vervolgd!