Scott Deroue Vice Wereldkampioen!

Kawasaki MotoPort WSS300 Racing Team

Het was een veelbewogen jaar voor het Kawasaki MotoPort WSS300 Racing team. Maar uiteindelijk kreeg het team loon naar werken: Scott Deroue werd vicewereldkampioen!

 

Het Kawasaki MotoPort WSS300-team kwam na de zomerstop sterk uit de startblokken. De eerste maanden van het kampioenschap werd het team nogal eens geplaagd door pech. Desondanks deelde Scott Deroue na het zomerreces de tweede plaats in het kampioenschap met Ana Carasco, achter kampioenschapsleider Manuel González.

Begin september kwam Scott in Portimao vastberaden aan de start en liet zien dat hij de hoop op het kampioenschap nog niet had opgegeven. Hij domineerde de eerste trainingsdag en wist op zaterdag de vierde startplaats voor zich op te eisen, achter Carasco en de pole-sitter Gonzalez. Een goede uitgangspositie voor de race, zo bleek en hij won de race, zodat zijn kansen op de titel nog springlevend waren.

Grote afwezige in Portimao was Robert Schotman. Na een zware blessure in 2018 en veel tegenslag in het afgelopen jaar kon hij de motivatie niet meer opbrengen om op wereldniveau te presteren. Hij werd vervangen door Koen Meuffels, die in Portimao echter niet veel geluk had. In de tweede ronde crashte hij zwaar in de eerste bocht, samen met Jeffrey Buis.

Magny Cours

Eind september, op Magny Cours, kwam Scott in de eerste vrije training wederom sterk voor de dag, met een tweede tijd in Group B. De weersomstandigheden waren echter slecht, zodat Scott besloot geen FP2 te rijden, maar zijn energie voor de zaterdag te bewaren. Dat bleek een goede zet, want Scott pakte de Tissot Superpole, voor Carasco. Scott had een perfecte start en reed de gehele openingsronde aan de leiding. Het nadeel daarvan is dat je de enige bent zonder slipstream. González had dat wel en wist in twee ronden al naar de vierde plek op te klimmen. Vervolgens ontstond er een kopgroep met Deroue, González, Carasco en Andy Verdoia. Deroue wist in de voorlaatste ronde nog een nieuw ronderecord neer te zetten, maar moest toch toezien dat Carasco met de winst ging strijken, terwijl González met een tweede plaats de wereldtitel veiligstelde. Meuffels wist de finish niet te halen.

Qatar: de beslissing

Met – wederom – een gedeelde tweede plaats met Ana Carasco trok Scott naar de laatste race in Qatar, op het circuit van Losail. Carasco maakte meteen duidelijk dat zij niet van plan was om het Scott gemakkelijk te maken. Op de trainingsdag had Carasco de tweede tijd achter González. Scott moest genoegen nemen met een zevende plaats. Bij de superpole deed Carasco er nog een schepje bovenop met de pole-position! En dat terwijl Scott het lastig had, hij was ruim 0,7 seconde langzamer en mocht pas vanaf de 8e plaats starten. Zijn nieuwe teamgenoot Koen Meuffels stond met een zestiende plaats op de zesde rij.

Winst!

De uitgangspositie voor de race leek dus niet zo gunstig voor Scott, maar Qatar heeft een lang recht stuk en de WSS300 is een echte slipstreamklasse. Koppositie is dus niet direct een voordeel, want dan ben je de enige die geen slipstream heeft. Dat bleek. Het duurde dan niet lang voordat Scott en Carasco elkaar gevonden hadden. Carasco kwam echter in bocht 13 in contact met Bruno Ieraci, waarna ze terugviel naar een achtste plek. Toch wist ze weer naar de koppositie terug te komen, maar Scott wist op een derde plaats aan te haken, terwijl ook Koen Meuffels naar voren kwam.

Vijf ronden voor het eind pakte Deroue de kop, daarna was het stuivertje wisselen, waarbij ook Koen even op kop wist te rijden. In de voorlaatste ronde leek Scott orde op zaken te stellen, maar bij het ingaan van de laatste ronde reed Koen weer op kop, met zelfs een klein gaatje naar Scott. Dat wist hij echter dicht te rijden om in een laatste run naar de finish net voorbij Koen te flitsen. Het verschil was 0,010 seconde, één van de closest finishes van het WK Supersport 300 ooit, met een 1-2 voor het Kawasaki MotoPort WSS300 Racing team als resultaat! Ana Carasco werd vijfde. Dat betekent dat Scott vice-wereldkampioen is geworden!

Superblij

Na de race was Scott superblij: “Ik wist niet of ik gewonnen had of niet, maar dat maakte me niet uit. Als ik maar voor Carasco zat”, vertelt Scott. “Voor de zomerstop liep het niet lekker, maar na de zomerstop zijn we goed teruggekomen met twee overwinningen en een podium. Als je in één jaar twee van de negen races wint mag je niet mopperen. Maar González was dit jaar te sterk. De strijd met Carasco was in Qatar best lastig. Omdat dit circuit zoveel vloeiende bochten had, moesten we de vering aanpassen en we vonden niet onmiddellijk de juiste afstelling. Ana Carasco was het hele weekend het snelste en het scheelde veel.

Op zaterdag konden we de problemen oplossen, in de warm-up was ik de snelste. In de race ontstond er door het slipstreamen een grote kopgroep, dus je kunt niet wegkomen. In de driedubbele rechtse bocht kun je vervolgens veel winnen en veel verliezen. Ik kon het gaatje met Koen daar dichtrijden. Maar het mooiste is dat ik nu vicewereldkampioen ben. Volgend jaar ga ik echt voor de titel. Ik heb bijgetekend, Koen ook!”