MOTORRIJDEN MAAKT ME BLIJ

BIRGIT SCHUURMAN

In haar videoclips rijdt ze motor. In haar vrije tijd toert actrice en zangeres Birgit Schuurman graag op haar Kawasaki LTD440 rond. Het gevoel van vrijheid, dat ze dan ervaart, maakt haar blij. MotoDrive sprak met Birgit over haar carrière en de rol die de motor in haar leven speelt.

 

Volgens Wikipedia is Birgit Schuurman een actrice en een 'rockzangeres'. Zelf is Birgit het daar niet mee eens: “Ik maak popmuziek, waarin de organische sounds van cello, piano en gitaar samensmelten met vet geproduceerde beats, 80’s synths en dromerige koren”, stelt Birgit, die al op het VWO met zingen begon.

Ze leerde blokfluit en saxofoon spelen, nam op haar zestiende zangles en begon met koortjes inzingen, in een studiootje in een weiland in Bunnik. Zo leerde ze het vak, waarna ze eerst muziek uitbracht en toerde. “Acteren kwam later”, aldus de 40-jarige Noord-Hollandse. “De laatste tien jaar heb ik vooral geacteerd in films en series. Verder stond ik veel in het theater”, stelt Birgit, die muziek maken en acteren een mooie combi vindt. “Het versterkt elkaar. Door mijn theater-ervaring sta ik als zangeres veel zelfverzekerder op het podium. Ik durf nu tussen de nummers door meer mijn tijd en rust te nemen om tegen het publiek te praten. Dat raffelde ik vroeger veel meer af. Ik voelde me veilig in mijn liedjes, niet tussen de nummers in. Dat is nu anders”, aldus Birgit, die in haar zus Katja ook een sterk rolmodel vindt: “Ik heb wel heel erg veel respect voor haar harde werken, haar talent om dingen voor elkaar te krijgen. Ze wil de wereld mooier maken, onder andere door haar bedrijf Return to Sender. Dat vind ik heel bewonderingswaardig. Ze inspireert.”

Verhalen

Als zangeres gaat het Birgit voornamelijk om de muziek zelf: “Ik zing uit passie, de liedjes die uit mij willen en die gezongen willen worden. Pas daarna komt het optreden en ten gehore brengen van mijn songs, al haal ik daar wel veel voldoening uit. Muziek verbindt. Ik vind het bijzonder wanneer mensen me komen vertellen dat het voelt alsof het echt 'hun’ nummer is, speciaal voor hen geschreven. Dat komt denk ik omdat het zo herkenbaar is. We denken allemaal dat we uniek zijn, maar onze emoties en ervaringen zijn toch echt universeel”, aldus Birgit. Zij ziet zichzelf vooral als verhalenverteller, of ze nu zingt of acteert: “Als zangeres vertel ik mijn eigen verhalen. Elk liedje is een verhaal op zich, over verlangen, liefde, blijdschap, spijt, noem maar op. Ik zie mijn album 'A FOOL FOR LOVE' dan ook als een boek met 10 verschillende hoofdstukken. Als actrice doe je hetzelfde, maar dan breng je de verhalen van de scenarist tot leven. Je vertelt het verhaal van je personage aan het publiek. Ik vind het elke keer weer bijzonder om een karakter tot leven te laten komen. De ene keer heel karikaturaal, zoals ik dat in 'Klokhuis' of 'Oh mijn Hemel' mocht doen. De andere keer is het een realistisch, pijnlijk verhaal van een moeder die stervende is, zoals in 'Pijnstillers'. Het is magisch om tijdens het spelen te verdwijnen in dat personage. Ik wil dan ook graag alle soorten rollen spelen, als het script maar goed is. Als scripts liefdeloos en plat in elkaar zijn geflanst is dat een reden om het niet te doen.”

 

Buitenland

Het film- en televisie-oeuvre van Birgit speelt zich voornamelijk in Nederland af, maar dat is geen opzet: “Natuurlijk moet ik rekening houden met mijn zoontje van acht, maar dat is nooit een probleem geweest. Mijn man is filmregisseur. Ons werk gaat met pieken en dalen, een van ons beiden is altijd wel bij ons zoontje. Het is meer dat ik nog geen buitenlandse audities of aanbiedingen heb gehad.” Op het muzikale vlak heeft Birgit echter wel een visje in internationale wateren uitgeworpen: “Mijn laatste plaat was door een Amerikaans label in de VS uitgebracht. Daar had ik een licentie-deal mee. Ik had echter veel meer aan promotie moeten doen om daarvan echt een succes te maken. Mijn focus ligt nu gewoon op Nederland. Ik heb lang geen album uitgebracht, maar ik wil nu graag iedereen kennis laten maken met mijn nieuwe muziek.” Daarmee doelt Birgit op het album 'A Fool For Love', dat op 28 maart jl. is gepresenteerd. “Dit album is mijn meest autobiografische tot nog toe, vol songs waarin ik mezelf bevraag, terug en vooruit verlang, de liefde verklaar, troost, me verwonder en “sorry I fucked up…” zeg. Ik hoop dat de luisteraar hoort dat het eerlijk en oprecht is. Dit ben ik. Ik heb alle nummers op het album zelf geschreven. Ik werk daarbij wel samen met anderen. Ik begin bijna altijd met een idee waarover ik wil schrijven. Woorden, zinnen die al een tijd in mijn hoofd zitten. Daar vertel ik over en de muzikant met wie ik dan zit zoekt dan naar passende akkoorden. Daar neurie ik overheen. Samen zoeken we naar mooie melodieën. De woorden komen daar dan als vanzelf bij, soms na flink wat soul-searching. Dat er aan het eind van de dag iets is gecreëerd, dat in de ochtend nog niet bestond, blijf ik magisch vinden. Verder heb ik nu een nieuwe band geformeerd. We hebben daarmee tot nu toe één keer per week gerepeteerd, de ene keer in Hoofddorp, dan weer in Utrecht, afhankelijk wat voor de bandleden die dag het beste uitkomt.”

De Distinghuished Gentleman's Ride

In de loop der jaren heeft Birgit zich af en toe ingezet voor goede doelen, zoals de DGR, waarmee geld wordt ingezameld voor onderzoek naar prostaatkanker. “Ik ben er geen voorstander om te pas en te onpas bekende koppen als ambassadeur van je doel te hebben. Soms wordt de boodschap daardoor overschaduwd. Maar als je kunt helpen om de wereld op een smaakvolle manier een stukje mooier of beter te maken, vind ik dat je dat vooral moet doen. Als mijn bekendheid ervoor kan zorgen dat er meer aandacht komt voor een bepaald goed doel, dat ik met heel mijn hart steun, dan doe ik dat graag. Zoals de DGR. De tocht in Amsterdam wordt al jaren door mijn man georganiseerd. Deelname lag dus wel heel erg voor de hand”, aldus Birgit, die duidelijk iets met motorfietsen heeft: “Ik rij al zeventien jaar motor. Het heeft tien jaar op een laag pitje gestaan, maar sinds vier jaar rij ik weer volop. Ik ben ooit begonnen met een mooie Honda SS50 bromfiets. Voor mij voelde dat als een soort mini-motor. Ik wist toen al dat ik later motor wilde rijden. Ik heb mijn motorrijbewijs in 2001 gehaald en heb toen een zwarte Kawasaki ZZR 600 aangeschaft. Nu ik daarop terugkijk was het nogal een lelijk bakbeest. Maar toen vond ik ‘m te gek. Daarna heb ik nog een Suzuki-chopper gehad. Die kreeg ik vier jaar geleden van mijn man voor mijn verjaardag, met een strik erom. Best heel tof! Nu heb ik een Kawasaki 440 LTD.

 

In het bakkie

In principe gebruikt Birgit de motor voornamelijk voor de ontspanning: “Als ik motorrij voel ik vrijheid. Maar ik hou niet van kou en gladheid. Ik heb ook een oldtimer, dus van 1 december tot 1 maart staat ie binnen. Ik ben trouwens ook niet dol op snelwegen. Tussen vrachtwagens rijden of keihard inhalen en banen wisselen vind ik niet relaxed. Ik rij liever rondom Amsterdam, of gewoon de provinciale wegen. In de stad gebruik ik hem ook, maar ik wil daar ook blijven fietsen, dat is wel zo gezond. Verder hebben wij een aantal tripjes gemaakt met vrienden, die een Ural met zijspan hebben. Mijn vriendin zit dan met haar hond in de zijspanbak. Wij huren dan ook een zijspan, ik zit dan met onze zoon in ‘t bakkie. Of ik ook motor rij om met mijn helm op “anoniem” rond te kunnen rijden? Daar ben ik eerlijk gezegd totaal niet mee bezig. Ik vind het trouwens sowieso grappig dat ik soms eerst geïrriteerde blikken krijg als ik op mijn motor langsrij, omdat die nogal wat lawaai maakt. Maar als ze dan zien dat er een vrouw op de motor zit, veranderen de bozige blikken vaak in een glimlach.”

Videoclip

In de videoclip van “Fuel My Fire” zie je Birgit op een prachtig verbouwde custom rijden. Dat is niet haar eigen motor: “Toen ik de clip van Fuel my Fire opnam, was mijn man nog niet klaar met het verbouwen van mijn motor. Dus toen reed ik op die van hem. Zijn groene glitter-bike is gebouwd door de gasten van NOZEM”, vertelt ze trots. “Het nummer zelf gaat trouwens over mijn verlangen naar lichtheid, naar vrijheid. Take me places I desire”, zing ik. In de video rij ik motor, spring in het water, dans rond het vuur met vrienden, allemaal dingen die mij gelukkig maken.” Op de vraag of de outfit in de video - een spijkerbroek en een hemd – haar normale rijtenue is, lacht ze: “Dat is een goeie, ja, niet zo verantwoord. Maar voor de videoclip wilde ik er mooi uitzien en niet ingepakt in een pak. Bij de DGR gaat het erom dat je mooi en bijzonder gekleed gaat, dus daar reed ik in een legging en een jas. Toch ga ik ga binnenkort wel een betere outfit aanschaffen. Wat dat betreft is het wel fijn dat er nu ook beschermende jeans zijn en toffe leren jassen, die er niet log en lomp uitzien,” vindt Birgit, die nog genoeg plannen voor de toekomst heeft: “Ik hoop het komende festivalseizoen mooie shows te kunnen spelen. Qua acteren lopen er wel wat projecten, maar daar kan ik nog niks over zeggen. Als het in de buurt van Amsterdam is zal ik er zeker met de motor naartoe rijden!