Itchy Boots

Column Mr GPS

Het staat wel stoer: zo’n motor in je garage. Het draagt ook bij tot een avontuurlijk en vrijgevochten imago. Terwijl in de praktijk de gemiddelde motorrijder, mezelf incluis, niet meer dan 2.500 km per jaar rijdt. Geeft ook niet: het simpele feit dat ‘het ding’ er staat betekent ook dat je tenminste kunt drómen van die wereldreis op je bucketlist…

Er zijn echter ook mensen die niet dromen, maar gewoon dóen. Zoals Noraly Schoenmaker, aka Itchy Boots. Een 33 jarige blonde powergirl. Afgestudeerd geochemicus. Enkele jaren gewerkt in de baggerindustrie, daartoe veel gereisd. Vijf jaar geleden haar eerste motor gekocht en meteen ‘hooked’. Daardoor twee jaar geleden besloten haar huis te verkopen, baan op te zeggen en de wereld over te gaan.

Eerst maar de Himalaya. Vervolgens van India naar Maleisië, Midden Oosten en Iran, retour via de Stan-landen, Rusland en Turkije. Dapper, ‘meisje alleen’. “Wat een onzin!” roept ze. Een jaar later start ze in Argentinië, met de bedoeling over te steken naar Alaska. In Peru wordt de reis ruw verstoord door Corona. Dan maar weer naar Europa, de corona-kat uit de boom kijken. Bij de eerste versoepelingen in de zomer meteen weer in het zadel. IJsland, Zweden, Noorwegen. Zodra het weer echt kan ‘doet’ ze 60.000 kilometer per jaar.

In Iran vastgezeten in de blubber van een steil zandpad naar een brug die er niet was; in the middle of nowhere de koppeling verbrand. In Bolivia bijna door een overstroming de afgrond in gedreven, in Iran achtervolgd door de politie en loslopende honden. Ondertussen driemaal per week een prachtig videoverslag van haar avonturen. De fraaiste landschappen, mooie ontmoetingen. Maar vooral ook een ontroerend eerlijk verslag van de praktijk van elke dag. Uiterst verslavend. Niet voor niets heeft ze inmiddels meer dan 650.000 volgers.

Op het moment van schrijven door Corona opgesloten in eigen land. “Ik wil hier weg, ik wil op reis!”. Het helpt even niet. Maar geeft MrGPS wel de kans met haar te praten over hoe zij omgaat met navigatie. Ze zal vast een kei zijn in routeplanning.

Onzin: “als ik maar weet wat m’n bestemming is, is bijna elke weg wel een avontuur. Zeker, soms is dat een woest pad bezaaid met rotsblokken en vertellen lachende locals me achteraf dat er een paar honderd meter verderop glad asfalt had gelegen. Who cares. Als ik maar voor het donker binnen ben, want ik moet nog monteren..”. En tóch werd het een urenlang gesprek, gevuld met een ongelooflijke positieve energie.

En tsja.. dan kan ik als MrGPS wel van alles vertellen over hoe je achter je bureau de mooiste routes kunt ontwerpen. Pffff... Je kúnt natuurlijk ook gewoon gaan rijden! Misschien niet allemaal zoals Noraly. Maar het jeukt meer dan ooit: laten we hopen dat zowel zij als wij snel in ieder geval weer die vrijheid hebben!

 

Zie ook www.itchyboots.com

Hans Vaessen

Mr GPS