DE GRIJZE DAME

Column Jacob Schoenmaker

Zo’n 20 jaar geleden zijn Rob en ik gelijk begonnen met motorrijden. Na het halen van zijn motorrijbewijs kocht Rob een grijze Yamaha Fazer 600, die hij liefkozend zijn Grijze Dame noemde. Rob is tot voor kort zijn Grijze Dame trouw gebleven, terwijl ik de afgelopen decennia van motoren wisselde alsof het sokken waren. Op de Yamaha MT-10 die je hieronder ziet staan heb ik twee keer zoveel paardenkrachten in huis, maar op kronkelweggetjes in de Eifel rijdt Rob me op zijn lichtvoetige oude Grijze Dame nog steeds zoek.

 

Na 20 jaar monogamie kon Rob de lokroep van een roodharige jonge Triumph Tiger Sport niet weerstaan. Hij ‘vergat’ alleen om zijn Fazer in te ruilen. Sindsdien vechten er twee motoren om een plek in de garage van zijn Vinex-woning. Zijn vrouw heeft daar problemen mee. Rob heeft voor de goede vrede de Grijze Dame op marktplaats gezet. Voor minder dan duizend euro kun je toeslaan. Ik kan je verzekeren dat de Grijze Dame altijd start en fantastisch rijdt. Rob zal een minder enthousiast verkoopverhaal vertellen. Zo zal hij verbaasd reageren dat de motor in een keer start om je vervolgens wijs te maken dat de banden binnenkort aan vervanging toe zijn. Dit alles in de hoop dat potentiële kopers afhaken. Hij kan namelijk maar moeilijk afscheid nemen van zijn oude trouwe liefde.

 

Hij was er dan ook niet blij mee dat ik zijn advertentie had doorgestuurd naar een andere motorvriend, Cees. Cees beschikte ook over een grijze Fazer 600, waarop hij met mij ooit nog naar Kroatië is gereden. Sinds de terugkomst van een ‘ik vertrek’-avontuur naar Australië zit Cees zonder motor. Cees deelde met veel enthousiasme mijn suggestie met zijn vrouw. Haar antwoord bestond uit een drie dagen durende ‘silent treatment’. Ze was namelijk heel blij dat hij geen motor meer had.  

 

Ik prijs me dan ook gelukkig met mijn eigen blondine die zich totaal niet druk maakt om mijn motorcollectie. Wat misschien ook scheelt is dat zij na een paar jaar verkering graag wilde samenwonen, terwijl ik daar het nut niet zo van in zag. Voor mijn verjaardag gaf ze mij toen een motorrijles. Die eerste les leidde er toe dat ik mijn motorrijbewijs ging halen en uiteraard een motor wilde kopen. Van mijn huurbaas mocht ik echter geen motor voor de deur stallen. Daarmee ontstond de behoefte aan een eigen oprit en zag ik ineens de voordelen van het samenwonen in. Dus een verjaardagscadeautje van destijds 50 gulden, resulteerde in de aankoop van een eengezinswoning en een paar jaar later in gezinsuitbreiding. Hoeveel bewijs dat je de motorhobby van jouw partner moet koesteren wil je nog hebben?

 

Jacob schoenmaker

Motorrijder en econoom